Hoi! Doe ik het allemaal wel goed? Een vraag die vaak door mijn hoofd spookt de laatste tijd. En dan niet of ik alles wel goed uitvoer aan handelingen en dingen, maar doe ik alles wel goed in mijn leven, is dit wat ik wil? Heb ik wel een goede stap genomen om als ondernemer aan de slag te gaan? Ik ben 30, moet ik niet al kinderen hebben? Zoveel vragen spoken er soms wel door mijn hoofd. Herkenbaar? Lees vooral verder!
Doe ik het allemaal wel goed?
Stoppen met piekeren in bed, dat is het eerste wat ik tegen mezelf zou willen zeggen. Laten we eerlijk zijn, in bed gaan je gedachten alle kanten op. Dan denk ik vaak: heb ik wel een goede keuze gemaakt om uit loondienst te gaan? Is dit financieel allemaal wel handig?
Ondernemer
Dan hoor ik mijn vriend weer: ‘ Merle, we hebben dit uitgedacht en besproken’. Maar toch… Ik twijfel. Misschien gaat dit een klein jaartje goed en dan moet ik weer terug naar loondienst. Misschien wel weer terug het onderwijs in, daar waar ik voor gestudeerd heb. Iets waar ik toch niet heel gelukkig van werd.
Mijn werk als mini-influencer, webshop eigenaresse en winkel eigenaresse vind ik helemaal super! Even voor de duidelijkheid, de webshop run ik samen met mijn vriend en mijn ouders helpen hierbij (we staan ook veel met onze producten op markten en dan helpen zij). En de winkel heb ik samen met vier andere ondernemers opgericht. Dus helemaal alleen doe ik het niet.
Ik vind het werk wat ik nu doe, geweldig. Maar wat nou als dit na een paar jaar niet loopt. We hebben veel geld geïnvesteerd, zou ik dit eruit krijgen? Hoe gaat dat allemaal straks. Als nuchtere Achterhoeker is mijn motto vaak: we gaan zien wat het wordt. Als je het nooit doet, dan weet je het ook nooit.
Veel vragen
En zo heb ik besloten om mij volledig te gaan richten op mijn social media kanalen, webshop en dus nu sinds kort de winkel. Helemaal leuk kan ik je vertellen en soms nog steeds best spannend. Dit brengt toch soms wat piekermomenten met me mee. Misschien ook helemaal niet gek.
In de wereld waarin alles duurder wordt, er steeds meer regelgeving bij komt en er een ideaal beeld gecreëerd wordt hoe je, je leven moet indelen. Is het niet gek dat we piekeren, twijfelen en onzeker worden. Steeds meer hogere eisen, dat brengt ook onzekerheid mee. Al lijk ik soms niet onzeker, geloof me, ik ben dat ook.
Doe ik het wel goed? Gaat dit goed zo, hoe ik nu mijn leven heb ingedeeld? Zo denk ik best wel veel na. Aan de ene kant denk ik: Schijt, ik doe nu wat ik leuk vind, geniet en verdien er een leuk zakcentje mee. Maar aan de andere kant… Is dit wel genoeg? Kan ik zo blijven leven?
Vragen die door mijn hoofd spoken. En ik denk dat er meer mensen zijn die dit soort vragen hebben. Zeker rond het 30ste levensjaar. Waar ik nu zit…. We hebben nog geen kinderen. Heel veel stellen zijn jonger en hebben al één of meer kind/kinderen.
Vergelijken met andere
Is dit normaal? Ben ik laat? Nog meer vragen waar ik over nadenk. Ik heb aan de andere kant altijd duidelijk gezegd: ik wil kinderen wanneer ik eraan toe ben. Ik merk dat ik er nu steeds meer klaar voor ben. Maar ben ik niet al wat aan de oude kant? Zou dan wel alles goed gaan? Nog meer vragen…..
Misschien zijn er meer vrouwen of mannen die ook met veel vragen, piekermomenten zitten en onzekerheid. Helemaal niet gek rond deze leeftijd. We worden volwassener, denken meer na over de toekomst en krijgen steeds meer met belangrijke zaken in het leven te maken.
Een coach kan je ook helpen bij je onzekerheid, piekermomenten, werkstress en meer van dit soort factoren. Een coach in Amsterdam is Amber Bloemendaal die je bij dit soort vragen heel goed kunt helpen. Mocht je er niet meer zelf uitkomen en je bent er zelfs ziek van, kan het heel fijn en goed zijn een coach in te schakelen.
Blijf praten
Doe ik het allemaal wel goed? Tja, dat weet je eigenlijk nooit, denk ik ook. Mijn Achterhoekse nuchterheid moet ik niet verliezen want zo blijven de piekermomenten hopelijk nog wat minder. En ik kan ook goed praten met mijn vriend hierover. Als vrouw ben ik toch sneller onzeker. Dan gooi ik eruit wat mij dwarszit. En Thijs probeert alles een beetje te relativeren.
Ach ja, zo hebben we allemaal wel ‘wat’ denk ik. Alleen met de stress, het gepieker en de onzekerheid niet de overhand nemen. En dat is soms lastig. Maar blijf praten, gooi je gedachtegang eruit en laat iemand je helpen als het nodig is.
*dit artikel bevat een samenwerking*
